Categorie: Och heden

4 november 2025 Binnenkort verhuizen de overburen en als een soort weeën wordt er drastisch opgeruimd. Ook speelgoed van de kinderen moet eraan geloven. Of er nog wat voor ons tussen  zit, appt Willeke en ze stuurt wat foto’s mee. Met zes kleinkinderen in uiteenlopende leeftijden is het altijd prijs zou je zeggen, maar hier… Continue reading

31 oktober 2025 Afgelopen zondag renden wij naar huis om het laatste uur van OVT mee te maken, het radioprogramma waarin deze keer de Libris Geschiedenisprijs zou worden uitgereikt. We vielen in op het moment dat net de tweede van de vijf nominaties wat uitgebreider behandeld werd en we vervielen meteen in de ernstige fout… Continue reading

22 oktober 2025 Ik had haar verteld dat de bus om 14 uur 11 zou arriveren. Dat had ik net op de dienstregeling gezien, zei ik erbij. ‘Dan ga ik zitten,’ maar ze zat nog niet op het bankje van het hokje of ze stond al weer op. Zonder rollator. ‘Waar ziet u dat dan,… Continue reading

Tijdens de wandeling van Vlaardingen naar Delft 2 18 oktober 2025 De blaadjes aan de bomen van het Tanthooftbos lijken licht te geven. En dat niet alleen. Omdat er al veel blad bezig is tot brij op de grond te vervallen, zijn de achtergebleven blaadjes kleine zelfstandigen geworden. Ze doen kunstjes met het licht, met… Continue reading

Tijdens de wandeling van Vlaardingen naar Delft – 18 oktober 2025 Vlaardingen Holy. Dat staat met lichtende letters op het scherm: Begraafplaats Vlaardingen Holy. ‘We rijden naar onze eindbestemming, Aat,’ zeg ik. Hij antwoordt dat we allemaal in dezelfde bus zitten. Weliswaar stappen we eerder uit, bij halte Overdrevenpad, maar we hadden net zo goed… Continue reading

(een derde en laatste vervolg) 16 oktober 2025 De digitale versie van het beeld waarin Gerard in 1998 mijn gedicht verwerkte, kreeg ik twee dagen later binnen, met als commentaar ‘Dat viel nog niet mee.’ En ‘Het verhaal komt later.’ Dat later was afgelopen vrijdag toen we lunchten op het Anna Paulownaplein, midden op een… Continue reading

(een tweede vervolg) jij maakte ’t landschap grijs en zachten waar de wind in je gezichtja hoor de wind legde zich neerop het papierik nam dit waarhalf hangend in een linnen stoelde ogen saamgeknepen voor de zonjouw zonnebril stond in je haarjouw ogen dansten over water struikensoms een boom over het blad en langs je… Continue reading

(een eerste vervolg) 13 oktober 2025 Ik citeer uit de Och Heden van 15 september. ‘Vanaf mijn dag één heb ik de Tjonger bij de vlek die nog steeds Schoterzijl heet een prachtige plek gevonden.’ Nog een citaat: ‘Misschien vind ik dit stukje water nog wel mooier dan toen, mooier zelfs dan die keer dat… Continue reading

10 oktober 2025 Af en toe schrijf ik stukjes die ik vervolgens vergeet over te tikken of op de site te zetten, zoals het stukje hieronder. Dat is van 30 september dat ik schreef op de ochtend nadat Piet en Tien na ruim een maand weer vertrokken waren naar Nieuw-Zeeland. Omdat de taxi een kwartier… Continue reading

1 oktober 2025 In het jammer genoeg vergeten boek De wereld gaat aan vlijt ten onder van Max Dendermonde ontwikkelen geleerden een manier om jezelf in een flits van de ene naar een andere plek te verplaatsen, daar ver, ver vandaan. Met als gevolg dat een van die geleerden in het heelal blijft steken. We… Continue reading

24 september 2025 Het avontuur met mijn vulpen is nog vers. Intussen ben ik ook een vulpotlood kwijtgeraakt. Wat ik deed voor de pen deed ik nu voor het potlood. Ik heb het over een Pentel GraphGear 1000. Een heftige investering is zo’n potlood niet: wie bij Lorjé aan het Neude twintig euro neerlegt krijgt… Continue reading

21 september 2025 Aan vijf meiden van voor in de dertig vroeg ik, de kermis van de reünie was toen een uurtje bezig, of ze deze middag al iets hadden gehoord over zichzelf dat ze waren vergeten en waarvan ze het leuk vonden dat weer te horen en nu vast niet meer vergeten zouden. Er… Continue reading

18 september 2025 De tafel is afgeruimd. Nu staan daar twee laptops op. De kleinste oudste is een soort tablet en heeft een touchscreen. Dat vindt Markus wel zo prettig. Hij zit nu tegenover zijn grote broer Lukas, aan de eettafel in de woonkeuken. De schuifdeuren zijn dicht, wat meer een rituele betekenis heeft, want… Continue reading

15 september 2025 Vanaf mijn dag één heb ik de Tjonger bij de vlek die nog steeds Schoterzijl heet een prachtige plek gevonden. Dat wil zeggen: als je vanaf de sluis of, nog beter, vanaf de daar vlak achter gelegen bult over het water keek in de richting van Langelille. Mentes ouders hadden in Schoterzijl… Continue reading

11 september 2025 Hendrik vroeg me vanmorgen of het goed met me ging. Ik hoefde er niet over na te denken om daar zo gretig ja op te zeggen dat het hem opviel. Toen hij het zaaltje binnen kwam waar ik hem zou bevragen over de toekomst van de kerk, zat ik net naar mijn… Continue reading