Auteur: Len Borgdorff

19 januari Straks zullen ze wel worden weggehaald. En dat met een vertraging van twee weken, één, waarbij ik wel even kwijt wil dat er op 2 januari al aardig wat kerstbomen op straat terecht waren gekomen en ook moet het me van het hart dat die eerste partij me al wrevelig maakte. Reken maar… Continue reading

22 januari 2026 De afgelopen jaren werd in het Mauritshuis de De Stier van Potter gerestaureerd, het schilderij waar ik als kind zo van onder de indruk was toen ik het voor het eerst zag. In dit verhaal speelt die kennismaking een belangrijke rol. Het is een lang, fragmentarisch opgebouwd verhaal Het komt in stukken… Continue reading

12 januari 2026 Vorige week zaterdag – negen dagen geleden alweer –  haalde Sam voor mij een koffiekan in huis. Die zou ik een paar dagen later wel mee naar mijn eigen huis nemen. Dat is niet gebeurd, omdat ijs en weder niet ons dienden, maar wij het hoofd hadden te buigen voor ijs en… Continue reading

3 januari 2026 Zaterdagavond. Hier zeven kilometer vandaan loopt een man door de sneeuw. Hij is op weg naar een hem tot voor kort onbekend adres: hoewel hij er niet ver vandaan woont, moest hij toch eerst even zijn mobieltje raadplegen om te constateren dat het wel zo handig was om er lopend heen te… Continue reading

31 december 2025 Na een onderzoek en een gesprekje liepen we het ziekenhuis weer uit, twee weken terug. Via die grote draaideuren waar ik altijd een beetje onrustig van wordt. Die zijn te groot voor kleine mensen en ze kunnen zomaar ineens stoppen. Je kunt alleen in een van de doorgaans twee of drie compartimenten… Continue reading

28 december 2025 Sorry, dit stukje loopt enige vertraging op. Ik zocht een brief en ben het afgelopen half uur veel tegengekomen aan vergeten kaarten, foto’s, brieven en reisverslagen, maar de brief van Richard vond ik niet. Jammer, heel jammer. Ik wil wat langer stilstaan bij het jongetje op de foto die genomen werd op… Continue reading

26 december 2025 Gisteren kwamen we bij een concert in de Nicolaikerk vrienden van vroeger tegen. We haalden wat oude koeien uit de sloot waarbij al snel de bolbeschermer genoemd werd. We hadden elkaar begin jaren tachtig leren kennen tijdens een ouderschapscursus, want zowel zij als wij zouden binnen kort voor het eerst ouders worden,… Continue reading

22 december 2025 ‘Dat is Richard,’ zegt mijn zus. We zitten samen voor de computer. In maart al, op haar tachtigste verjaardag, beloofde ik haar een fotoalbum van haar eerste tachtig levensjaren, een belofte die mij, met enige hulp van broer Joris, door heel wat foto’s en dia’s heeft laten dwalen. De selectie is gemaakt.… Continue reading

17 december 2025 Let goed op, raak de draad niet kwijt. Vorige week woensdag bestelde ik een bloeddrukmeter. Via de rentepuntenwinkel van de ING. Wij hebben namelijk heel veel van die punten en ik was blij dat we daar nu dan een klein deel van zouden kunnen gebruiken. De bestelling kwam vandaag binnen, precies een… Continue reading

11 december 2025 Een paar keer maakte ik foto’s van mijn kleinkinderen terwijl ze over een schermpje gebogen stonden of zaten. Die combi van aandacht en flauw verlicht gezicht, bevalt me wel. Bij de familie Terborch kom je vaak een tekening of een schilderij tegen met eenzelfde concentratie of juist een activiteit die we een… Continue reading

7 december 2025 De inhoud van Kunstschrift bestudeerden we goed, dus je kunt niet zeggen dat we onvoorbereid de Fundatie binnenstapten om daar de schilderijen en tekeningen van de familie Ter Borch te bekijken. We hebben wel iets met familiebanden, Gerard en ik. Neemt niet weg dat ik wat afwachtend in Zwolle naar binnen stapte.… Continue reading

2 december 2025 Iedere dag stuurt Piet zijn zus – hij zegt zusje – een foto van een bloem. Die foto heeft hij zelf gemaakt in zijn tuin in Nieuw-Zeeland. Gelukkig woont hij daar ook, anders zou het wat bezwaarlijk worden. Hij is graag bezig in die grote tuin van hem en ’s  avonds zit… Continue reading

Och Heden 28 november 2025 De griep is nog niet helemaal weg; daarom neem ik de auto naar Groenekan. Achter het dorpshuis zie ik Nico lopen. Ik draai mijn raampje open. We constateren dat we iets niet goed doen. Drie keer hebben we elkaar gezien het afgelopen jaar. De eerste keer bij de uitvaart van… Continue reading

25 november 2025 Deze november is een maandje struikelen. Niet mijn tijd van het jaar. Wat was ik vroeger blij dat ik ’s zomers jarig was. En ook dat niemand in mijn omgeving in november haar of zijn verjaardag hoefde vieren. Het leek me trouwens ook verschrikkelijk om in die maand begraven te worden. Of… Continue reading