5 augustus 2025
Wacht, dacht ik, ik loop meteen even een straatje verder om aan te bellen bij die mevrouw van de uitvaart en zo stapte ik de Raiffeisenlaan in waar buurkat Bob zich ophield met een andere kat, maar toen hij mij in de smiezen kreeg, was dat voorbij. Hij kwam meteen naar me toe, sowieso een hebbelijkheid van het beest, maar vooral als zijn bazin en baasje (in die volgorde) een paar dagen weg zijn.
Dus liepen Bob en ik samen naar het huis van de uitvaarster. Ik ben bezig met een concert rond allerzielen, bedoeld voor de wijk. Wat financiële ondersteuning kan ik daarbij wel gebruiken en wie weet kon ik hier op dit adres wel iemand vinden die wilde sponsoren. Ik keek omlaag terwijl mijn vinger onderweg ging naar de bel. Bob zat aan mijn voeten. Hij wachtte tot de deur
open zou gaan en dat zou zomaar kunnen gebeuren als ik de bel eenmaal had ingedrukt. Plots zag ik voor me dat Bob onmiddellijk naar binnen zou schieten, want daar zie ik hem wel voor aan.
Welk verhaal moest ik dan vertellen? Dat dit mijn kat niet was en dat hij toevallig langs mijn voeten naar binnen schoot? Dat ik wel wist van wie die kat was en dat die mij gevolgd was? Zou ik doen alsof ik ook schrok van die kat die daar zomaar uit het niets naar binnen schoot?
Mijn vinger heeft die bel nooit bereikt. Ik heb me omgekeerd en ben naar huis gelopen. Aanvankelijk heel voorzichtig omdat Bob maar om mijn voeten bleef draaien. Ik zou ieder moment kunnen struikelen. Daarom tilde ik de kat maar op. Daar was het hem om te doen geweest. Hij kroop onmiddellijk in mijn nek. Ik hoorde en voelde hoe hij daar lag te spinnen. Ook toen ik mijn eigen voordeur opendeed. Pas nadat ik op de bank was gaan zitten kwam hij op mijn schoot om er met half uitgestoken nagels eens lekker mijn buik te masseren. Daarna heeft hij nog anderhalf uur op een armleuning gelegen en toen vond hij het tijd om weer naar buiten te gaan.