15 augustus 2025
Maria Hemelvaart. Een vriend van Tuur is vandaag zoveel jaar getrouwd. Dat wordt in volle liefde maar ook in stilte gevierd, want het mag een wonder heten dat de vrouw van deze vriend nog leeft. Het zal de laatste keer zijn dat zij dat samen kunnen vieren. De combinatie van deze hemelvaart en de toestand van de bruid roept allerlei opmerkingen op, maar we besluiten ze maar voor ons te houden.
In Gennep belt Tuur zijn Nijmeegse schoonzus. We zagen elkaar maandag al en toen spraken we af te bellen als we niet al te ver van Nijmegen waren. Konden we samen even ergens koffie drinken. Het wordt Cuijk, bij de pont. Het nabije terras vinden we te warm. Het wordt een picknicktafel. Koffie en iets zoets worden aangevoerd vanuit Nijmegen. De appelpunten stellen we uit.
Het bezoekje gisteren aan de neef en nicht in Lomm komt nog regelmatig terug tijdens het fietsten. Met nadere toelichting en andere verhalen die boven komen, die van zijn vader, die van vaders en zonen en zonen en vaders, een bekend thema in de literatuur, net als moeders en dochters en dochters en moeders. Bij Appeltern denk ik onmiddellijk
aan de tuinen, en aan Schaduwbeeld of het geheim van Appeltern, een boek van Hella S Haasse, over een patriottische jonker. Tuur denkt aan een religieuze moord die hier in 1900 plaatsvond. Aan de Sluissestraat wordt daar de knecht Brenkman op gruwelijke wijze vermoord. Zijn schedel wordt gekliefd en omdat de daaraan huizende duivel blijkbaar niet onmiddellijk verdwijnt, gaat men nog even door met de gruweldaden. Het verhaal doet me denken aan de roman Waanzee van Robert Haasnoot waarin het draait om een ook al religieuze moord, nu bij het Katwijk van 1915.
De Sluissestraat van Appeltern is nogal lang en op internet vinden we zo gauw geen exacte aanduiding van de plek waar de in het huis van Matti Scherff gepleegde moord zou hebben plaatgevonden. Wel vinden we een foto van de boerderij, maar de nogal afgelegen bouwsels langs de Sluissestraat zijn van veel later datum. Op het huis staat ongetwijfeld in smeedijzeren vergulde letters De gekliefde schedel, veronderstellen we. We treffen niks aan, wèl een camping, maar dan zitten we net in Maasbommel.
De campingbaas weet niks van een rituele moord in 1900. ‘Aan de Sluissestraat? Die loopt inderdaad zowel door Appeltern als Maasbommel, maar dit is Maasbommel en dan weet je niks van Appeltern.
Als we na het eten nog een biertje willen moeten we dat wel contact betalen. Als Tuur zijn tent heeft opgezet, fietst hij daarom nog even naar Maasbommel voor een geldautomaat.