3 april 2025
Mensen die we tegenkomen weten ons te vertellen dat wij het weer wel heel erg mee hebben op onze fietstocht langs de Maas. Wij hebben het lef niet om daar iets tegen in te brengen, al doet de wind hier wat hij vroeger ook al deed toen ik langs de duinen van school naar huis fietste. Die nam een aanloopje om de geringe krachten die hij volgens het KNMI had allemaal op mij te richten. Windkracht 3 of 4 zou het vandaag worden, vertelde de weerman gisteren aan het eind van het journaal. Ik kan je vertellen dat je bij open veld daarbij rustig aan een factor 1,5 of 2 mag denken.
Maar prachtig weer was het! Dat ik een deel van de gedownloade route niet op mijn gps had gezet, maakte voor de tocht niets uit. We hadden een kaart, de bewegwijzering is prima en zolang je bij het fietsen maar een vinger in de Maas houdt, kan het niet missen.
Dat ik halverwege de rit mijn nieuwe handschoentjes even op mijn fiets had gelegd en daar een paar kilometer verderop pas weer aan dacht, was jammer, maar ik fietste tot nog toe toch al niet met die dingen. Dat mijn kilometertellertje opnieuw kuren kreeg, zodat we na 55 kilometer al bijna zeventig gefietst leken te hebben, was alleen maar een opluchting. Mijn gps-apparaat gaf wel de goede afstand aan en na 55 kilometer kun je nog niet moe zijn, dus dat waren we toen ook niet meer. Vermoeide benen zitten trouwens tussen je oren. Wel is het een feit dat een bord spaghetti bolognese na een dagje fietsen onweerstaanbaar lekker. Ja, de schoonheid van de Maasvallei laat zich amper beschrijven.