Ga naar de inhoud

Een zachte berm

Len Borgdorff staat aan de kant

Menu
  • Home
  • Och heden
  • Foto’s
  • Nieuws
  • Aan de muur
  • Gedichten
    • Gedichten voor de ‘Kerst’
  • Iets anders
  • Tussen hier en daar
  • Links
Menu

Aan de muur

Twee keer per week (op zondag en woensdag) komt er een kunstwerk op deze digitale dat ik ooit aantrof in een museum, een galerie of waar dan ook, en waarvan ik toen een foto maakte.

Raoul Dufy – Naakte vrouw (1930)

21 juni 2026

Ze past maar net op het blad, deze dame die je volgens mij ook regelmatig ook tegenkomt op andere doeken van Dufy. Het gaat hier dan ook om mevrouw Dufy. Op vrijwel al zijn werk zie je dat Dufy er zin in heeft, in het leven. Dat hij geniet van de wereld om hem heen, en van zijn mooi vrouw. Vanwege de signatuur zie je meteen dat dit de goede positie is van het schilderij. Maar waarom eigenlijk? Je kunt het net zo goed een kwartslag draaien, naar links, niet naar rechts. 180 graden kan ook. Je kunt met mevrouw Dufy blijkbaar bijna alle kanten op. Soms vraag ik me af of ze niet net in het water is gegooid, in het blauw dat je bij Dufy ook al vaker tegen komt.

William Crozier – Edinburgh from Salisbury Crags

15 juni 2026

Een thuiswedstrijd voor William Crozier en Edinburgh. Daar werd de schilder geboren; daar overleed hij 33 jaar later, bij een val in zijn atelier, waarbij het er toe doet dat Crozier zijn leven lang kampte met hemofilie. Op het schilderij zien we Edinburg en het schilderij zelf hangt daar in The National Scottish Gallery. Dat Crozier deel uit maakte van de Edinburghse School zal daarom niet verbazen.

Een aantal leden daarvan trok in de jaren twintig naar Frankrijk om zich daar flink te laten beïnvloeden door het kubisme, maar de jonge schilders reisden ook naar Italië om daar te leren wat je met licht en kleur kunt doen.

Zomaar wat plaatjes …

  • Contact
  • Privacy
© 2026 Een zachte berm | Aangedreven door Superbs Persoonlijk blog thema